• Dargeçit
    °C
  • Mardin
    °C
  • Şırnak
    °C

PAYLAŞMAK…

2012-08-30, 11:35:05
Okunma: 1338
0 Yorum
Hurşit Baran Mendeş
baranmendes@hotmail.com
   Yıllar önce (1994–95) Hayatımın en zor sınavı ile karşı karşıya kalmıştım, bir iş kazasından sonra bütün hayatım değişmişti, buna rağmen ve zor şartlarda hayata daha sıkı tutunmak için pençelerimi daha çok açıp hayata geçirmek zorundaydım ve öyle de yaptım. Sevdiğim ve hayal ettiğim gazeteciliğe başlamıştım, Komünist sakallı Selçuk beni yanına almıştı ve bütün zorluklara rağmen bana gazeteciliği öğretmeye başladı, daha sonra matbaa ile tanışmaya başladım fotoğraf nasıl çekilir? onu çözmeye başladım, sonra bir gün bir köşe yazısı yazdım, utana sıkıla Sakalı Selçuk’a verdim, başını salladı ve “güzel, güzel çok güzel kim yazdı” tabii ki gururla ben yazdım dedim ve o hafta ilk köşe yazım yayınlandı, hatta o köşe yazısından ilk parayı verdi bana ustam sakalı Selçuk.

Hiç unutmuyorum o günü ve o sevinci, artık o günden sonra “GENÇLİK DUVARI” diye bir köşem oldu, her hafta gençliğe dair sorunları yazmaya başladım. Orada çalışırken sol kimliği ve devrimciliği nedeni ile ellindeki her şeyi çalışanları ile paylaşan Sakalı Selçuk’un yanı sıra bir de göbekli Osman diye sık sık içki içen bir şoförümüzde vardı, beni hiç sevmezdi biliyorum ama benim onunla bir sorunum yoktu, çok zaman aç kalırdık, yiyecek ekmek bile bulamadığımız aç kaldığımız nice günler olmuştur, göbekli Osman çok zaman bir şeyler alır mutfağın bir köşesine çekilir çaktırmadan yer çıkardı, adeta benden saklanırdı yemeğini yiyene kadar, buna çok ama çok kızmıştım ki bir gün ben de mutfakta yemek yiyeceğim ve ona vermeyeceğim dedim, ama ettim etmedim yemek boğazımdan gitmedi, ekmeği ikiye böldüm içindekilerle birlikte gidip ona verdim ve geri gelip kendime ayırdığım payımı yemeğe başladım, Yemek bittikten sonra ellimi karnıma dokundurdum ve şaştım kendi kendime dedim halla halla ben bir ekmekle doymazken yarım ekmekle karnım nasıl şişti diye söylenmeye başladım, sonra düşünmeye başladım meğerse göbekli Osman’a verdiğim yarım ekmeği de yüce yaradan bana yazmış, çok ama çok mutlu olmuştum ekmeğimi paylaştığım için, o mutluluk beni adeta bir hafta duyuracak kadar değerliydi. İşte günden sonra anladım ki

paylaşmak insanlıktır,

Paylaşmak mutluluktur,

Paylaşmak iyi bir gelecektir,

Paylaşmak eldekinin bereketlenmesidir,

Paylaşmak verdikçe çoğalan ama azalmayandır,

Paylaşmak insanım diyen insanın karakteridir.

Evet, değerli okurlar bu hikâyeyi anlatmamın sebebi artık paylaşma duygusunun toplumda en alt seviyelere inmesinin nedeni iledir, artık çevremizi ve çevremizde bulunan yoksulları, açları göremez olduk, komşumuzun çocuğu açlıktan ölüyor ama bizim haberimiz yok, komşumuzun evinde aş pişmiyor fakat farkında değiliz, bence şöyle bir çevremize bakmamız gerek mutlaka ama mutlaka yardıma muhtaç fakat gururundan dolayı sesini çıkaramayan ve gerekirse açlıktan ölmeyi göze alan insanlarımız var, bunlara ulaşalım ve yardım elli uzatalım.

Bir gün önce İdil Halkı Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğimizin kasasındaki üç kuruşu da alıp gıda paketleri yapıp daha önce tespit ettiğimiz vatandaşlara ulaştırmaya başladık, inanın o kadar çok üzüldüm ki anlatamam gerçekten durumu zor ve açlık sınırında olan ailelerimiz var ilçemizde gidip onlara yardım etmemiz gerek, bu kış ortasında onları yalnız ve aç bırakmayalım. Eğer yardım etmek isteyen vatandaşlarımız varsa İdil Halkı Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğimiz aracılığı ile yardımlarını güvenli ve sorunsuz reklamsız bir şekilde ulaştırabilir ve insani görevini yerine getirebilir.

İrtibat Adresimiz

Şehit Kubilay Caddesi Yeni İdil Pasajındaki dernek binamıza uğrayabilir veya 0.486 551 35 57 nolu telefonu arayarak gerekli yardımlarınızı yapabilirsiniz.

 

Etiketler :
HABER İLE İLGİLİ
Henüz yorum yok, ilk yorumu siz yapın.
2015-03-04, 20:30:36
YAZARLAR

ARŞİV
ANKET
Yeni Sitemizi Nasıl Buldunuz
  • İyi
  • Orta
  • Kötü

Site Haritası RSS Beslemeleri