Ä°nsan...

 Ä°nsanlar göçebe toplumdan yerleÅŸik hayata geçtikten sonra hızına yetiÅŸemeyeceÄŸimiz ÅŸekilde yeni bir dünya düzeninin temelleri oluÅŸtu.  Bu düzenle birlikte hayat git gide kolaylaÅŸtı ve teknoloji çağına doÄŸru ilerlemeler gerçekleÅŸti.  Teknolojinin geliÅŸmesi, anakent ÅŸehirlerin ortaya çıkmasıyla birlikte tek tip toplum ÅŸeklinin farklılaÅŸmasına ve bu farklılıkla birlikte yeni toplum ÅŸekillerinin ortaya çıkmasına zemin hazırlanmış oldu. FarklılaÅŸma arttıkça Ä°nsanlar;  zengin-fakir, iyi-kötü, baÅŸarılı-baÅŸarısız, yönetici-yönetilen, inançlı-inançsız; Irk, dil, din vb. birçok sınıfsal kategoriye ayrıldı. Bu ayrışmalar beraberinde büyük çatışmalar doÄŸurdu ve insanların sürekli savaÅŸ halinde olmalarına neden oldu.

                Ä°nsanlar akıl sahibi varlıklardır. Uzay bilimci, saÄŸlıkçı, yönetici, iÅŸçi, eÄŸitimci, güvenlikçi vb. birçok mesleÄŸe sahip olduk ve olmaya devam ediyoruz. Her ÅŸeyi araÅŸtırdık, merak ettik ve analiz edip bir sonuca baÄŸladık. Aklımıza gelebilecek her ÅŸey olmayı baÅŸardık. Her ÅŸey olduk da, bir tek kendimiz olamadık. Bir Kedinin havladığını, bir KöpeÄŸin anırdığını, bir EÅŸeÄŸin miyavladığını, bir Yılanın kükrediÄŸini, bir Aslanın konuÅŸtuÄŸunu göremezsiniz. Çünkü her canlı kendi varoluÅŸ yasasına göre hareket eder ve o ÅŸekilde hayatını sürdürür. Fakat insanlara baktığımızda bir tek kendi varoluÅŸ yasasına uygun davranmayan canlının o olduÄŸunu görebiliriz. Çünkü insanlar deÄŸiÅŸkendir ve kendisi olmaları dışında her ÅŸey olurlar. Kimi zaman kediden korkup kaçan birer fareye dönüÅŸtük, kimi zaman yakarım yıkarım deyip aslan gibi kükremeye baÅŸladık. Köprüyü geçene kadar ayıya dayı dedik, demek zorundaymışız gibi. Ayıya dayı diyeceÄŸine in o köprüden be kardeÅŸim. Köprüyü kullanmak zorunda deÄŸilsin ki. Emek ver, çabala ve kendi imkânlarınla kendi köprünü yap ve geç.  Kısa yoldan hak etmediÄŸin yere geleceÄŸine, emek vererek gel ki o zaman ayıya dayı demek zorunda kalmayasın.

                Birer köle, birer kukla, birer piyon olduklarımızın farkında deÄŸildik ya da farkında olmamıza raÄŸmen deÄŸilmiÅŸiz gibi davrandık.  Kimisi pergel gibi 180 derece dönmeyi seçerken kimisi sabit ÅŸekilde yerinde kalmayı tercih eder. Dışarda kime baksan ya kraldır ya da kraliçe. Oysa hala birer köleden ibaret olduÄŸumuzun farkında bile deÄŸiliz. Tek fark geleneksel dönemde “Köle”  ismi kullanılırken, modern dönemle birlikte “köle” kavramı “personel” kavramıyla süslendi. Yani köleliÄŸin adı da tıpkı insanlar gibi modern çaÄŸa uyacak ÅŸekle dönüÅŸtürüldü. Dedim ya bizler her ÅŸeyi baÅŸardık ve baÅŸarıyoruz da. Teknolojiyi ileri seviyeye çıkardık, okuduk, yazdık, uzaya gittik, keÅŸifler ve icatlar yaptık. KuÅŸlar gibi uçmayı bile öÄŸrendik. Evet, her ÅŸeyi öÄŸrendik de en mühim olan ve öÄŸrenip yapmamız gereken en temel ÅŸeyi unuttuk ama. Unuttuk çünkü iÅŸimize gelen buydu. CanavarlaÅŸan, kendi olması gereken özellikleri dışına çıkıp, yakıp yıkan, öldüren, savaÅŸları çıkaran, dünyayı cehenneme çeviren bizler olduk yine. Gerçekten de her ÅŸey olduk. Bir tek kendimiz olamadık yani “Ä°NSAN” olamadık.